FULL TEXT (html)
Issue: 2019, September, Volume 13, No 3
issue id: 2019_9_13_3
article id: 2019_9_13_3_7

Original Research



Okul Öncesi Dönem Çocuğu Olan (3-6 Yaş) Ebeveynlerin Cinsel Eğitim Tutumlarının Belirlenmesi

Okul Öncesi Dönem Çocuğu Olan (3-6 Yaş) Ebeveynlerin Cinsel Eğitim Tutumlarının Belirlenmesi

The Determination of Sexual Education Attitudes of Parents with Preschool Children (3-6 Ages)

Nilüfer Tuğut1*, Zehra Gölbaşı2

ABSTRACT

 

Background: Children need accurate and comprehensive education about sexuality to practice healthy sexual development. This study was conducted as a descriptive study for the determination of sexual education attitudes of parents with preschool children.  Methods: The scope of descriptive research consists of parents attended to four family Health Centers in one of the provinces in Central Anatolia Region.  405 parents of 222 mothers and 183 fathers were taken as sample according criteria specified. Data were collected using the Parental Personal Information Form and some items of Parental Attitude Scale. The obtained data were evaluated in SPSS 16.0 software program.  Results: It was determined that 88,7% of the mothers and 90,7% of the fathers thought that their sexual information levels is adequate. 62,6% of the mothers, 65,6% of fathers said that they were asked questions about sexuality by their children. Mothers and fathers who found it unnecessary to give sexual education to children were 18,9% and 17,5% respectively.  72,5% of the mothers and 57.9% of the fathers agreed with the expression of "helping my child to get rid of his sexual curiosity" (p <0,05). 64% of the mothers and 52,5% of the fathers agreed with the expression of "I believe that children should be asked about sex as children as parents." (p <0,05). A statistically significant difference was found between attitudes towards sexual education according to parents' information about child sexual education (p <0,05). Conclusion: It was determined that the majority of preschool children have asked their parents about their sexuality, most of the parents support sexual education, and parents' attitudes towards child sexual education are similar, and inadequate.

Key words: Sexual education, parents, parents' attitudes

 

 

ÖZET

 

Giriş: Çocukların sağlıklı cinsel gelişim için, cinsellik hakkında doğru ve kapsamlı eğitime ihtiyaçları vardır. Bu araştırma, 3-6 yaş grubu çocuğu olan ebeveynlerin cinsel eğitimine yönelik tutumlarının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Tamamlayıcı tipte olan araştırmanın evrenini, Türkiye’de İç Anadolu Bölgesinde yer alan bir ilde, dört ayrı Aile Sağlığı Merkezine başvuran anne ve babalar oluşturmuştur. Örnekleme 405 ebeveyn (222 anne, 183 baba) alınmıştır. Veriler, Ebeveyn Kişisel Bilgi Formu ve Ebeveyn Tutum Ölçeğinin bazı maddeleri kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen veriler, SPSS 16.0 yazılım programında değerlendirilmiştir.  Bulgular: Annelerin %88,7’si, babaların ise %90,7’si cinsel konulardaki bilgi düzeylerini yeterli olarak değerlendirmiştir. Annelerin %62,6’sı, babaların %65,6’sı çocuklarının kendilerine cinsellikle ilgili soru sorduklarını belirtmiştir. Çocuklara cinsel eğitim verilmesini gereksiz bulan anne ve babaların oranı sırasıyla %18,9 ve %17,5’tir. “Çocuğumun cinsel merakını gidermesi konusunda ona yardımcı olurum” ifadesine annelerin %72,5’i, babaların %57,9’u katılmıştır (p<0,05). Annelerin %64’ü, babaların %52,5’i “anne ve baba olarak çocukların cinsellikle ilgili sorabileceği soruları birlikte konuşulması gerektiğine inanıyorum” ifadesine katılmıştır (p<0,05). Ebeveynlerin çocuk cinsel eğitimi ile ilgili bilgi alma durumuna göre, cinsel eğitime yönelik tutumları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Sonuç: 3-6 yaş çocukların çoğunluğunun, ebeveynlerine cinsellikle ilgili soru sorduğu, ebeveynlerin çoğunun cinsel eğitimi desteklediği, anne ve babaların çocuk cinsel eğitimine yönelik tutumlarının benzer olduğu ve bu konuda cinsel eğitim alan ebeveyn sayısının çok yetersiz olduğu belirlenmiştir.

 

Anahtar kelimeler: Cinsel eğitim, ebeveyn, ebeveyn tutumu

 

Received Date: 14.03.2019, Accepted Date: 27.05.2019

*1Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Bölümü
*2Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Bölümü

*Address for Correspondence / Yazışma Adresi: Nilüfer TUĞUT, Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Bölümü, E-mail: nlfrtugut@gmail.com

Tuğut N, Gölbaşı Z. Okul Öncesi Dönem Çocuğu Olan (3-6 Yaş) Ebeveynlerin Cinsel Eğitim Tutumlarının Belirlenmesi. TJFMPC, 2019;13 (3): 287-294.

DOI: 10.21763/tjfmpc.610610

 

 

GİRİŞ

 

Cinsel gelişim, insanın cinsel büyümesi, bu büyümeye karşı sağlıklı bir tavır takınması, cinsel problemleri ile başedebilmesidir.1 İnsanların cinsel yönden gelişmesi, biyolojik süreçleri kapsar. Aynı zamanda, kültürden kültüre değişiklik gösteren değer sistemlerine, cinsel kalıplara, cinsel davranış göreneklerine, yasaklarına ve çocuk yetiştirme sistemlerine bağlı olarak gelişir. 2,3

 

İnsan yaşamında, kişiliğin ve cinsel kimliğin gelişmesinde en önemli dönemi çocukluk çağıdır. Okul öncesi dönem (3-6 yaş), çocuğun cinsel gelişimin oluşmasında en önemli yıllardır. Anne ve babaların bu yıllarda çocuklarını yetiştirmede kullandıkları yöntemler veya gösterdikleri davranışlar cinsel gelişimi şekillendirir ve yaşam boyunca cinsel gelişmeyi derinden etkiler.1 Bu çağdaki ruhsal-cinsel olgunlaşma sürecinde ortaya çıkabilecek bazı hatalar, bireyin sağlıklı bir cinsel kimlik ve kişilik gelişimini olumsuz etkiler. Bu noktada genelde toplumun, özelde ailenin cinsellikle ilgili tutumu bireyin cinselliğinin sağlıklı bir şekilde gelişmesinde anahtar rol oynamaktadır. Buna rağmen yapılan araştırmalarda, cinselliğe aile içinde değinilmediği ya da çok az değinildiği belirtilmektedir. 4-6 Hem aile, hem de eğitim sistemi içinde cinselliğin bu kadar az yer alması nedeniyle bireyler oldukça sınırlı bilgiye ulaşabilmektedirler. Bu sınırlı bilgiler de, cinsel deneyimleri ciddi şekilde sınırlayan, katı davranış kurallarını destekleyen yanlış bilgilere ve cinsel mitlere dayanmaktadır. Çünkü cinsellik, özellikle de geleneksel toplumlarda rahat ve açık bir şekilde konuşulmayan bir konudur.7 Toplumumuzda cinsellik, ayıp, günah, güçlülük göstergesi olarak görülebilmektedir.1,6 Özellikle kapalı toplumlarda, cinsellikle ilgili yanlış bilgi, inanç ve tutumlar nesilden nesille aktarılmakta ve bu yanlış bilgi ve tutumların sonucu cinsel kimlik olumsuz etkilenmektedir.6 Oysaki okul öncesi dönemde, ebeveynlerden cinsel gelişim ile ilgili bilgileri erken yaştan itibaren alan ve bu anlamda sağlam temeller oluşturan kişi, bedenine karşı sorumluluklarını bilir.

 

Cinsel eğitimin, bireysel ve toplumsal pek çok yararı olduğu ve özellikle ülkemizde cinsel eğitime şiddetli bir gereksinim duyulduğu düşünülmektedir. 20. yüzyıla kadar hem çocukluk dönemi ile hem de cinsel eğitim ile ilgili araştırmaların çok sınırlı kaldığı söylenebilir. Bu araştırma, 3-6 yaş grubu çocuğu olan ebeveynlerin cinsel eğitimine yönelik tutumlarının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda aşağıdaki sorulara yanıt aranmıştır:

-          Ebeveynlerin cinsel eğitimine yönelik tutumları nelerdir?

-          Anne ve babanın çocuk cinsel eğitimine yönelik tutumları farklılık gösterir mi?

 

 

YÖNTEM

 

Bu araştırma, 3-6 yaş grubu çocuğu olan ebeveynlerin cinsel eğitimine yönelik tutumlarının belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı tiptedir. Araştırmanın evrenini, Türkiye’de İç Anadolu Bölgesinde yer alan bir ilde dört ayrı Aile Sağlığı Merkezine başvuran anne ve babalar oluşturmuştur. Örnekleme, belirlenen kriterleri karşılayan 405 ebeveyn (222 anne, 183 baba) alınmıştır.  Belirlenen kriterler:

-          Okuma yazması olması,

-          3-6 yaş döneminde çocuğu olması,

-          Araştırmaya katılmaya gönüllü olmasıdır.

Araştırmanın bağımlı değişkenleri, ebeveynlerin cinsel eğitimine yönelik tutumları,  bağımsız değişkenleri ise sosyodemografik özellikleri ve bilgi düzeyleridir. Araştırma verileri, Ebeveyn Kişisel Bilgi Formu ve Ebeveyn Tutum Ölçeğinin bazı maddeleri aracılığı ile toplanmıştır.

 

Ebeveyn Kişisel Bilgi Formu: Araştırmacılar tarafından literatür bilgisine dayalı oluşturulan bu form, ebeveynler ile ilgili sosyodemografik özellikleri, cinsellikle ilgili bazı özellikleri (cinsel konulardaki bilgi düzeyi, ilk cinsel bilgilerin alındığı kaynak, çocukluğunda ailede cinsel konularda rahat konuşabilme, çocukların cinsel gelişimi ile ilgili bilgi alma, çocukların cinsellikle ilgili soru sorma durumu, çocukların soruları karşısında bilgi olarak yeterli hissetme) belirlemek amacıyla hazırlanmış, kapalı uçlu ve açık uçlu toplam 13 sorudan oluşmaktadır.

 

Ebeveyn Tutum Formu: Bu form, okul öncesi dönemde çocukları bulunan ebeveynlerin çocuklarının cinsel gelişimlerine yönelik tutumlarını ölçmek amacıyla, Eser ve Çeliköz (2009) tarafından geliştirilen ebeveyn tutum ölçeğinin bazı maddelerinden oluşmuştur.  Formda, konuya yönelik, çocuğuna cinsiyet ve üreme konusunda bilgi verilmesi, kim tarafından verilmesi gerektiği, çocuk bu konuda soru sorduğunda ebeveynlerin tutumları, çocukların cinsel merakının giderilmesindeki ebeveyn tutumları sorgulanmıştır. Form 15 maddelik ve 3’lü likert tiptedir. 2

 

Bu araştırma, Helsinki Deklarasyonu’na uygun olarak yürütülmüştür. Araştırmanın yapılacağı kurumdan ve ebeveynlerden yazılı onam alınmıştır. Araştırmaya katılma gönüllülük esasına dayanmıştır. Ebeveyn Tutum Ölçeğini geliştiren yazardan, bazı ölçek maddeleri kullanmak için e-mail yoluyla izin alınmıştır.  Yazılı izin alındıktan sonra, ebeveynlere araştırma hakkında açıklama yapılmıştır. Araştırmaya katılmaya gönüllü olanlar tek kişilik odaya alınmış ve veri toplama araçları açıklanmıştır. Açıklama yapıldıktan sonra formları eksiksiz doldurmaları istenmiş ve doldurduktan sonra kapalı kutuya bırakmaları istenmiştir. Elde edilen veriler, SPSS 16 yazılım programında veri tabanı oluşturularak değerlendirilmiştir. Değerlendirmede sayımla elde edilen veriler frekans dağılımı olarak, ölçümle elde edilen veriler ortalama ve standart sapma olarak gösterilmiştir. Ebeveynlerin tanıtıcı özellikleri arasındaki farkı göstermek için, bağımsız gruplarda Independent Samples T-Test ile Pearson Chi-Square testi ve ebeveynlerin cinsel tutumları arasındaki farkı ve çocuk cinsel gelişimi ile ilgili bilgi alanlarla almayanların cinsel tutumları arasındaki farkı göstermek için ise Pearson Chi-Square testi kullanılmıştır.

 

 

BULGULAR

 

Tablo 1’de anne ve babaların bazı tanıtıcı özellikleri sunulmuştur. Annelerin % 62,2’si, babaların %77,6’sı ortaokul ve üzeri öğrenim düzeyine sahiptir. Annelerin %79,7’sinin çalışmadığı, %93,7’sinin il merkezinde yaşadığı , %69,8’inin gelir durumunun orta düzey olduğu ve %84,2’sinin de çekirdek aile yapısına sahip olduğu belirlenmiştir. Babaların %91,8’inin çalıştığı, %89,1’inin il merkezinde yaşadığı, %60,7’sinin gelir durumunun orta düzey olduğu ve %84’ünün de çekirdek aile yapısına sahip olduğu bulunmuştur. Annelerin yaş ortalaması 30,8±5,4, babaların ise 33,6±4,9’dur. Ebeveynlerin bireysel özellikleri karşılaştırıldığında yaş, eğitim ve çalışma durumu aralarındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05).

 

TABLO 1

 

 

Tablo 2’de, ebeveynlerin cinsellikle ilgili bazı özelliklerine göre dağılımı yer almaktadır. Annelerin %88,7’si, babaların ise %90,7’si cinsel konulardaki bilgi düzeylerini yeterli olarak değerlendirmiştir. Annelerin %33,8’i anneden, %33,8’i arkadaşlarından ve babaların %31,1’i arkadaşlarından, %20,8’i internetten ilk cinsel bilgiyi aldığını belirtmiştir.  Annelerin %41’i çocukluğunda ailede cinsel konularda rahat konuşamadığını belirtirken, babaların %41’ı kısmen rahat olduğunu ifade etmiştir. Annelerin %29,7’si, babaların %28,4’ü çocukların cinsel gelişimi ile ilgili bilgi aldığını belirtmiştir. Annelerin %62,6’sı, babaların %65,6’sı çocuklarının kendilerine cinsellikle ilgili soru sorduklarını belirtmiştir. Annelerin %53,2’si ve babaların %60,7’si çocukların soruları karşısında bilgilerini yeterli bulduğu saptanmıştır. Ebeveynlerin cinsellikle ilgili bu özelliklerine göre aralarındaki fark istatistiksel olarak anlamsız bulunmuştur (p>0,05).

Soru sorulduğu zaman cevap vermekte zorlandığı, ancak ebeveynlerin zorlanma durumu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur (p>0,05). Annelerin %72,5’inin, babaların %57,9’unun çocukların cinsel merakını gidermesi konusunda yardımcı oldukları ve ebeveynlerin yardımcı olma durumları arasındaki farkın istatistiksel olarak ta anlamlı olduğu saptanmıştır (p<0,05). Annelerin %64’ünün, babaların %52,5’inin “anne-baba olarak çocukların cinsellikle ilgili sorabileceği soruları birlikte konuşulması gerektiğine inanıyorum” ifadesine katıldığı ve bu maddeye katılma durumu açısından ebeveynler arasındaki farkın, istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir (p<0,05).

 

 

TABLO 2

 

TABLO 3

 

 

Tablo 4’te, ebeveynlerin çocukların cinsel gelişimi ile ilgili bilgi alma özelliklerine göre tutum ifadelerine katılma durumları yer almaktadır. “Çocuğumu cinsel konuda annesi aydınlatmalı” ve “çocuğumun cinsellikle ilgili davranışlarını diğer çocuklarla kıyaslıyorum” ifadeleri hariç, çocuk cinsel gelişimi ile ilgili bilgi alanların cinsel eğitimle ilgili ifadelere katılma oranları anlamayanlara göre daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Bilgi alanların %80,5’inin, cinsiyet ve üreme konusunda bilgi verilmesini gerekli bulduğu,

%70,3’ünün çocuk cinsel konularla ilgili soru sorduğu zaman cevap vermekte zorlanmadığı, %69,5’inin çocuğa cinsiyet ve üreme ile ilgili sorular sorulmasını gerekli bulduğu ve %61’inin çocuk cinsel konuda kime soru soruyorsa o aydınlatmalıdır düşüncesine sahip olduğu saptanmıştır. Bilgi alanların %80,5’inin çocukların cinsel gelişimle ilgili soru sormasını doğru bulduğu, %92,4’ünün soruya ilgisiz ve kayıtsız kalmadığı ve %74,6’sının bu konuda iyi bir dinleyici olduğu bulunmuştur.

 

 

TABLO 4

 

 

TARTIŞMA

Cinsellikle ilgili bilgisizlik, beraberinde pek çok sorunu getirir ve bu sorunlar çoğu zaman yaşam boyu devam eder. Cinsellik, çocukluktan itibaren dikkati çekmeye başlar. Bu nedenle, cinselliği yok sayarak çocukları bu konudan uzak tutmak mümkün değildir.

 

Bu araştırmada, anne ve babaların çoğu çocukların cinsel gelişimi ile ilgili konularda bilgi düzeylerini yeterli bulmaktadır. Fakat annelerin çoğu bu bilgileri annelerinden, arkadaşlarından öğrendiğini, babaların çoğu arkadaşlarından ve internetten okuduklarını belirtmiştir. Ebeveynlerin çok azının profesyonel destek aldığı dikkati çekmiştir. Profesyonel olarak cinsel eğitim almayan anne ve babaların çoğunun, cinsel konularda bilgi düzeyini yeterli bulması düşündürücüdür. Özalp ve ark.'nın8, Dağ ve ark.’nın9 farklı örneklem gruplarında yaptıkları araştırmada da benzer sonuçlar bulunmuştur. Eroğlu ve Gölbaşı’nın10, Tuğrul ve Artan’ın11 yaptığı araştırmada da kadınların cinsellik ve cinsel eğitim konusunda yeterli ve doğru bilgilere sahip olmadıkları belirlenmiştir. Eliküçük ve Sönmez’in13 yaptığı araştırmada anne ve babaların çok azının çocuk cinsel eğitimi aldığı belirtilmektedir. Kurtuncu ve ark.’nın12 araştırmasında da, çocukların cinsel gelişimi ile ilgili bilgi almayan annelerin ve babaların büyük çoğunluğu oluşturması dikkat çekicidir. Bu sonuçlar, araştırma bulgularını destekler niteliktedir. Özellikle cinselliğin ayıp ve tabu sayıldığı toplumlarda cinsel eğitime gereken önem verilmediği söylenebilir. Çoğunlukla cinsel eğitim almadıklarını, anne ve arkadaştan aldıklarını ifade eden ebeveynlerin, cinsel eğitimin ne olduğuna ilişkin bilgilerinin eksik olduğu düşünülebilir. Bu nedenle ailelerin eğitim gereksinimleri ön plana çıkmaktadır. Çocuklara yeterli ve doğru bir cinsel eğitimin verilmesinin, bu konuda karşılaşabilecek problemlerin önlenmesi açısından son derece önemlidir.

 

Annelerin yaklaşık yarısı çocukluğunda aile içi cinsel konuları rahat konuşamadığını, babaların yaklaşık yarısı kısmen rahatsız olduğunu belirtmiştir. Kurtuncu ve ark.’nın12, Ceylan ve Çetin’in13, Turnbull, Wersch ve Schaik14 yaptığı araştırmada ebeveynlerin cinsel eğitimle ilgili konuları çocuklarıyla rahatlıkla konuşamadıkları bulunmuştur. Ebeveynlerin genellikle bilgi yetersizliği ve tabuları nedeniyle bu konuları konuşurken rahatsız oldukları söylenebilir.  Ebeveynlerle bu konunun rahat konuşulamaması, bireylerin cinsel gelişimlerini olumsuz etkileyebilmektedir.

 

Anne ve babaların yarısından fazlası, çocuklarının kendilerine cinsellikle ilgili soru sormalarına rağmen, ebeveynlerin yarıya yakını sorulara yeterli cevap veremediğini fakat annelerin yarısından fazlası, babaların yarısı çocukların cinsel merakı giderdiğini ifade etmiştir. Bu sonuçlar, diğer araştırma bulgularını destekler niteliktedir.13,14Anne ve babaların yaklaşık yarısı, çocuk cinsel konularla ilgili soru sorduğu zaman cevap vermekte zorlanması çocuklar açısından riskli olduğunu düşündürmektedir. Yeterli düzeyde bilgi alamayan çocuklar, cinsel konularda yanlış bilgiler edinebilmekte, sağlıksız davranışlara yönelebilmektedir.

 

Çocuklara, cinsel eğitim verilmesini gerekli bulan anne ve babaların oranının oldukça yüksek olduğu bulunmuştur. Eliküçük ve Sönmez’in,15 Tuzcuoğlu ve Tuzcuoğlu’nun,16 Ceylan ve Çetin’in13 yaptığı araştırmada da, ebeveynler cinsel eğitimi gerekli bulmaktadır. Bu sonuçlar, araştırma bulgularını destekler niteliktedir. Cinsel eğitimin, çocuğa kim tarafından verilmesi gerektiğine ilişkin ebeveyn görüşleri incelendiğinde ise, annelerin yarısından fazlası, babaların yarısı kız çocuğa annesi, erkek çocuğa babası tarafından verilmesi gerektiğini belirttiği görülmüştür. Cinsel gelişim ile bilgi alan ebeveynlerin yarısından fazlası, anne ve baba olarak çocukların cinsellikle ilgili sorduğu soruları birlikte konuşulması gerektiğine inandığı görülmektedir. Bu sonuçlar, cinselliğin hala bir tabu olduğu dikkati çekmektedir. Oysaki çocuk, cinsel merakla ilgili sorularını kime yönelttiyse cevabı o ebeveyn vermelidir.17-20 Cinsel eğitim alan ebeveynlerin çoğu, cinsel eğitim ile ilgili “Çocuğa cinsiyet ve üreme konusunda bilgi verilmeli, cinsel konularla ilgili soru sorduğu zaman cevap vermekte zorlanmamaları, cinsel konularla ilgili soru sorduğu zaman ilgisiz ve kayıtsız kalmamaları ve cinsel merak giderme konusunda ona yardımcı olmaları” gibi ifadelere katılmaları, eğitimin etkili bir araç olduğunu göstermektedir.

 

Çoğunlukla cinsel eğitim almadıklarını ifade eden ebeveynlerin, cinsel eğitime ilişkin bilgilerinin eksik olduğu görülmektedir.  Cinsel eğitimin, bireysel ve toplumsal pek çok yararı olduğu ve özellikle ülkemizde cinsel eğitime şiddetli bir gereksinim duyulduğu dikkat çekicidir. Çocukların, bu dönemde cinselliğe yönelik olumlu bakış açısı aile içinde başlamaktadır. Ebeveynler bilgi yetersizliği nedeniyle bu konuları konuşmaktan kaçınmaktadırlar. Aslında ebeveynler bu konuda anahtar roldedir. Doğru olan bilginin ebeveynler tarafından verilmesidir. Ebeveynlere cinsel eğitim verilmesi, onlarında çocuklarına doğru bir şekilde yaklaşmalarında yol gösterici olacaktır.

 

SONUÇ

Bu araştırmadan elde edilen bulgulara göre, 3-6 yaş çocukların çoğunluğunun ebeveynleri çocuk cinsel gelişimi ile ilgili eğitim almadıkları, çocukların ebeveynlerine cinsellikle ilgili soru sordukları, anne ve babaların çocuk cinsel eğitimine yönelik tutumlarının genellikle benzer olduğu, çocuk cinsel eğitimi ile bilgi almanın cinsel eğitime yönelik tutumları olumlu yönde etkilediği ve ebeveynlerin çoğunun cinsel eğitimini desteklediği söylenebilir. Ülkemizde bu konu ile ilgili daha çok tanımlayıcı ve müdahale araştırmalarına gereksinim olduğu düşünülmektedir. Okul sağlığı hizmeti kapsamında, ebeveynlere bu konu ile ilgili farkındalık sağlanması ve eğitimler verilmesi önerilmektedir.

 

KAYNAKLAR

  1. Vural BK, Temel AT. Cinsel doyumun yordanmasında bazı faktörlerin incelenmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi 2010; 13(1):24-34.
  2. Eser M, Çeliköz N. Impacts of parental attitude towards sexual identity development on child's sexual identity development. Procedia Social and Behavioral Sciences 2009; 1(1):1408-1413.
  3. Daslı Y, Sarıcoban S. Determination of attitudes on gender: A study on higher education students. European Scientific Journal 2016; 12(26):268-287.
  4. Kaya F, Serin Ö, Genç A. Eğitim Fakültesi birinci sınıf öğrencilerinin cinsel yaşamlarına ilişkin yaklaşımlarının belirlenmesi. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni 2007; 6(6):441-448.
  5. Erbil N, Orak E, Bektaş AE. Anneler cinsel eğitim konusunda ne biliyor, kızlarına ne kadar cinsel eğitim veriyor? Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi 2010; 7(1):366-383.
  6. Yaşan A, Gürgen F. The ways to get sexual knowledge and the comparison of the rate of sexual myths in nurses who have sexual partners and who do not have.  Yeni Symposium 2004; 42:72–76.
  7. Babacan SS. İnsan seksüalitesinin kültürel ve psikososyal yönleri. Kastamonu Eğitim Dergisi 2003; 11(1):131-136.
  8. Özalp S, Tanır Ilgın H, Karataş A, Ilgın B. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp ve Mühendislik Fakültesi öğrencilerinin cinsel yolla bulaşan hastalıklar ve aile planlaması konusundaki bilgi ve tutumlarının değerlendirilmesi. Düzce Tıp Dergisi 2012;14(3):18-21.
  9. Dağ H, Dönmez S, Şirin A, Kavlak O. Akran eğitiminin üniversite öğrencilerinin cinsel sağlık konusundaki bilgi düzeylerine etkisi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi 2012; 15(1):10-17
  10. Eroğlu K, Gölbaşı Z. Cinsel eğitimde ebeveynlerin yeri: Ne yapıyorlar ne yaşıyorlar? Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2005; 8(2):12-21.
  11. Tuğrul B, Artan İ.  Çocukların cinsel eğitimleri ile ilgili anne görüşlerinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 2001; 20:141 – 149.
  12. Kurtuncu M, Utas Akhan L, Tanir IM, Yildiz H. The sexual development and education of preschool children: Knowledge and opinions from doctors and nurses. Sexuality & Disability 2015; 3:207–221.
  13. Ceylan Ş, Çetin A. Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden çocukların cinsel eğitimine ilişkin ebeveyn görüşlerinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi 2015; 2(3):41-60.
  14. Turnbull T, Wersch, A, Schaik P. A review of parental involvement in sex education: The role for effective communication in British families. Health Education Journal, 2008;67(3):182-195
  15. Eliküçük A, Sönmez S. 6 yaş çocuklarının cinsel gelişim ve eğitimiyle ilgili ebeveyn görüşlerinin incelenmesi. Aile ve Toplum 2011;12(7):45-62.
  16. Tuzcuoğlu N, Tuzcuoğlu S. Çocuğun Cinsel Eğitimi. Morpa Kültür Yayınevi, İstanbul, 2004;7-61.
  17. Morawskaa A, Walshb A, Grabskib, M, Fletchera, R. Parental confidence and preferences for communicating with their child about sexuality. Sex Education 2015; 15(3):235–248.
  18. Gürsoy E, Gençalp NS. Cinsel sağlık eğitiminin önemi. Aile ve Toplum 2010; 11(6):2
  19. Swango-Wilson A. Systems theory and the development of sexual identity for individuals with intellectual/developmental disability. Sexuality & Disability 2010; 28: 157–164.
  20. Deniz E, Arslan E. Erken Çocukluk Döneminde Gelişim, 3. Basım, Ertem Yayınevi, Ankara, 2011;139-145.





Tablo 1. Ebeveynlerin Bireysel Özelliklerine Göre Dağılımı




Tablo 2. Ebeveynlerin cinsellikle ilgili bazı özelliklerine göre dağılımı




Tablo 3. Anne ve babaların çocukların cinsel eğitimine yönelik tutumlarına göre dağılımı




Talo 4. Ebeveynlerin çocukların cinsel gelişimi ile ilgili bilgi alma özelliklerine göre tutum ifadelerine katılma durumlarının dağılımı










TJFMPC
Turkish Journal of Family Medicine
& Primary Care

e-ISSN: 1307-2048
© 2016 www.tjfmpc.gen.tr

Browser?
3.227.233.78